To ostatnia okazja, byście mogli się bez problemu zobaczyć.
Następna nadarzy się, kiedy wyjdzie z więzienia.
Lada moment zaczynam zajęcia.
Co? Nie miałem pojęcia, że jesteś taką egoistką.
Kogo obchodzą zajęcia?
Jutro go wypiszą. Przyjedź.
Jest w szpitalu Osung. Zadzwoń, jak będziesz na siódmym piętrze.
Dobra?
Nie będzie mnie. Na razie.
Hej, Ji-ho...
Co ty...
- Hej... - Nie chcę się widzieć z Ji-ho.
Nie musisz jej namawiać.
Draniu.
Kłamca.
Nie masz dziś zajęć, prawda?
- Tak. - A chcesz iść pierwsza?
Albo nieważne. Chodź ze mną jutro.
- Gdzie? - Min-sik miał zapalenie wyrostka.
Wczoraj mu go usunięto. Dochodzi do siebie.
W szpitalu Osung. To blisko.
Jest w jednym z pawilonów.
Pójdź ze mną, co? Tymczasem spadam na zajęcia. Pa.
Można go wypisać, prawda?
Tak.
Kiedy może wznowić treningi?
Nie należy się śpieszyć.
Miłego dnia.
Dobrze wyglądasz.
Lepiej, niż kiedy tu trafiłeś.
- Jung-woo bardzo mi pomaga. - Kim jest Jung-woo?
Kapitan Jung-woo Yoo.
Jest pomocny, bo sam dużo trenuje.
Przy ćwiczeniach przytrzymuje mi nogi i koryguje postawę.
Patrzcie na tego naiwniaczka.
Nie przesadzaj z tą ufnością.
Kapitan Yoo się poprawił.
Kiedyś nazywano go „Demonicznym Kapitanem”.
Faktycznie został wrobiony? Tak jak mówił porucznik Paeng?
Skoro się kumplujecie, to może i nie jest świrem.
Jest zupełnie normalny.
To normalny, dobry dzieciak.
Najtrzeźwiejszy umysł w naszej celi.
A co z tobą?
Ze mną?
Mnie...
daleko do normalności.
Dobra. Dzięki.
Co mówił prawnik? Mam jakieś szanse, prawda?
O czym ty mówisz?
Mamy dowody i świadka. Wszystko nam sprzyja.
Twierdzi, że wygraną mamy w kieszeni.
Nie martw się. Będzie ponowny proces.
Niczym się nie przejmuj i dbaj o zdrowie.
Przepraszam, że cię w to wciągam.
Nonsens. Przecież jesteśmy rodziną.
Więc nie wygaduj głupot. Pamiętaj, by dużo jeść. Jasne?
Dobrze.
MEC. MIN-GU KANG
To cud.
Jak znalazłeś świadka?
Też nie mogę w to uwierzyć.
Czułem wdzięczność, ale kiedy powiedział, że był świadkiem morderstwa...
miałem ochotę go zabić.
Rozumiem to, Jung-min.
Ale pozłorzeczymy na tego gnojka wieczorem przy kieliszku soju.
Na razie skupmy się na ponownym procesie.
By wyciągnąć stamtąd Jung-woo najszybciej, jak to tylko możliwe.
Tak. Masz rację.
Mając grafik nocnej zmiany i świadka, możemy oczyścić jego imię.
Mamy przewagę.
Gdyby nie było świadka, szanse wynosiłyby jakieś 50 procent.
Ale za jego sprawą wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ma dobre uzasadnienie.
Daję dobre 90 procent, że przystaną na tę opcję.
Wspominałeś, że zgodził się zeznawać.
To potwierdzone?
Wiem, że jesteś mu wdzięczny,
ale musisz wyciągnąć z niego ostateczną odpowiedź.
Podczas tamtego procesu zeznał, że szeregowy Park źle się czuł,
tak samo jak reszta.
Jeśli zgodzi się być świadkiem i tym razem, będzie to z korzyścią dla nas,
ale z powodu zmiany wersji wydarzeń oskarżą go o krzywoprzysięstwo.
Prawo przewiduje za nie surową karę, nawet przy okolicznościach łagodzących.
Dobra, nieważne.
Nie nastawiajmy się negatywnie.
Przesłał ci dokumentację
i wyznał ci wszystko osobiście.
Po tym nie mógłby odmówić.
Na pewno.
Też się denerwuję i tylko dlatego spytałem.
Nie wycofa się. To niemożliwe.
Wybrany abonent...
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
...jest niedostępny.
Nastąpi przekierowanie na pocztę głosową.
Aby zostawić wiadomość, wciśnij jeden. Aby...
JEONG-HUN JU
Wybrany abonent jest niedostępny.
Nastąpi...
Nie wierzę, że Ji-ho nie przyjdzie. To nie w porządku z jej strony.
Wszystko gotowe. Możemy iść.
Mogę zjechać z nim sam.
To chwilę zajmie.
Może zejdziecie schodami i odpalicie wóz?
Wizyta nie zajmuje Bóg wie ile czasu.
Czy prosiłem ją o zbyt wiele?
Między wami to naprawdę koniec.
Ji-ho już cię nie kocha.
Przyszła.
Co?
Stała przed salą. Widziałem ją chwilę temu.
Kiedy poszedłeś zadzwonić,
robili mi jeszcze jedno badanie.
Wtedy ją zauważyłem.
Stała tyłem.
Czemu nie powiedziałeś, żeby weszła? Mówiłem jej, że może.
Weszła, tak?
Widzieliście się?
Rany.
Dobra robota.
Nie widzieliśmy się.
Jak to?
Ja widziałem ją, ale ona mnie nie.
- I nie wołałem za nią. - Co?
Nie zawołałem: „Ji-ho!”.
Bo i po co?
To bez sensu.
To ona? Możesz podejść, jeśli chcesz.
Pójść po nią?
Nie musi pan.
Nie trzeba.
Chodźmy.
Widziałeś ją, ale do niej nie zagadałeś?
SZPITAL OSUNG
Jesteś niemożliwy.
Zebrała się na odwagę, żeby cię odwiedzić,
a ty ją zignorowałeś?
„Bo i po co?” Żartujesz sobie? Powinieneś błagać, żeby wróciła.
Musicie się zejść!
Niewiarygodne.
Nic cię nie rusza, tak?
Zerwaliśmy.
Już mi przeszło.
Skoro ci przeszło,
to dlaczego nadal nosisz pierścionek od niej?
Skoro zerwaliście, to po co go nosisz? Nie mogłeś pogadać z Ji-ho?
Zabierzcie mnie stąd, diabły!
Hej! Poruczniku Paeng!
Pomocy, poruczniku Paeng! Tylko na jeden dzień!
Wypuśćcie mnie na jeden dzień! Wy diabły!
Ej! Słyszycie mnie?
- Zasrańcy! - To Polibuda?
- Wypuśćcie mnie! - Co z nim?
Wydziera się na ciebie co pięć minut. Można by do niego nastawiać zegarek.
Wezwać patrol?
To nic wielkiego. Na co tu patrol?
Co ci jest?
Migrena założył mi gilotynę.
Ale to nic takiego.
To chyba taka cotygodniowa rutyna.
Gdy już odzyskuje rozum, częstuje mnie kiełbaskami.
Dziś uwolniłem się po pięciu sekundach.
Za każdym razem biję rekord.
Jełop...
- Poruczniku Paeng, chodź tu, dupku! - No idiota.
Tak sepleni,
że nie da się brać na poważnie tych gróźb.
Aż miło się go słucha w porównaniu do innych.
Prawie mi nie przeszkadza.
Dokąd idziesz?
Wezwać patrol?
Jeść.
A co z nim?
Min-chul się tym zajmie.
Jak myślisz, kogo prędzej posłucha?
Smacznego.
Pani Han coraz rzadziej przychodzi na widzenia.
Jej mąż jest cały i zdrowy w więzieniu. Na co byłby jej skok w bok?
Zdradziła go, bo coś jest z nim nie tak.
Nie zerwałeś z panią Han?
Wróciła do Polibudy, bo nadal coś do niego czuła.
Mówiła, że przy Polibudzie każdy, z kim miałaby się umawiać, był brzydki.
Przygarnąłeś ją z powrotem?
Zrobił to dla pieniędzy.
Pani Han jest dziana.
- To nie był powód. - Pieprzysz tam.
Jak się dowiedziałeś, że twoja żona ma romans?
Przez cały czas byłeś tutaj.
Z pomocą PozdrowieniaDoWiezienia.com.
Wyśledzili ją.
Była z jakimś lalusiem.
Podróżowali sobie po kraju, cali szczęśliwi.
W zeszłym tygodniu polecieli na Hawaje...
Hawaje...
Ten pierdolony złodziej!
Zabiera mi moje pieniądze!
- Co to za PozdrowieniaDoWiezienia.com? - Podejrzewam, że coś podejrzanego.
Nic podejrzanego.
Gdy tylko będziesz czegoś potrzebował, skorzystaj z tej strony.
Polecam.
I w czym niby jest taka dobra?
Jest lepsza od ciebie, to po pierwsze.
Ty wredny... dupku.
Co powiedziałeś?
- Nic. - Dosyć.
Żyjecie ze sobą jak pies z kotem.
A jesteście w tym samym wieku i nawet wyglądacie podobnie.
- Co? - Ubodło mnie to.
Chcę pobyć sam.
Wyjdźcie stąd.
Wyjdźcie stąd!
Kupują ci towary, o które poprosisz, i pocztą wysyłają środki.
Szykują upominki z okazji rocznic, chodzą na różne ceremonie.
To najlepsze, co mogło się nam trafić.
Goniec składa zamówienia telefonicznie albo listownie.
Płacisz ze swojego konta w kantynie.
Do nich podbijasz z każdym problemem.
Gdy byłeś w szpitalu, dostaliśmy listę dostępnych usług.
Przez dziesięć lat wiele może się zmienić,
a już teraz oferują praktycznie wszystko.
Nawet prowadzenie profilu na Instagramie.
BIGYOUL: Han-yang, trzymasz się? W więzieniu musi być ci bardzo ciężko.
WIADOMOŚĆ
U mnie w porządku! A u ciebie?
Potrzebujesz czegoś?
Mam kupon na 50 procent zniżki.
Może chcesz komuś wysłać kwiaty?
Nie, dzięki. Nie jestem zainteresowany.
Chodź, Je-hyeok.
- Dzień dobry. - Cześć.
Mam nadzieję, że będziesz grzeczny.
- Zaraz wracam. - Tak jest.
Niech moja siostra mnie odwiedzi!
Ty!
Już mówiłem, że nie.
Dlaczego nie?
Popierdoleńcy.
Pojebane gnoje!
Ty skurwysynu!
Dlaczego nie może?
„Skurwysynu”? Posłuchaj, gnojku.
Myślisz, że jestem twoją asystentką?
Że możesz mi kazać do kogoś dzwonić?
Błagam.
Niech pan zadzwoni i poprosi, by przyjechała.
Jeden telefon. Proszę...
Błagam!
Błagam pana, naprawdę!
Nie, szujo.
Nigdy bym tego dla ciebie nie zrobił.
I uważaj na słowa.
Co z nim jest?
Kim? Migreną?
Nie, Paengiem.
Nie może po prostu odmówić? Nie musi obrażać więźnia.
Nie jest wcale od niego lepszy.
Nie trawię go.
Słucham.
- Kończysz teraz pracę? - Tak.
Jestem w knajpie z bratową. Chciałbyś dołączyć?
Z bratową?
Nie znasz jej? Mam tylko jedną bratową.
O czym on mówi?
Dasz radę dokończyć resztę?
Słaniam się na nogach.
Przepłucz to jeszcze raz.
Co?
Przepłucz jeszcze raz.
O co ci chodzi? Nie jesteś moją matką.
Ani moim szefem.
Nie rozkazuj mi.
Czemu odzywasz się do mnie, jakbym był twoim kolegą?
Też byś tak mógł. Nie przeszkadzałoby mi to.
Nie chcę być twoim kolegą.
To co mam zrobić?
Przepłucz jeszcze raz.
Coś nie możecie się dzisiaj dogadać.
Jung-woo Yoo. Wiesz, że nie jesteś lepszy od Han-yanga?
Porównanie ze mną to dla ciebie zaszczyt, dupku.
Czekaj no. Pojemnik jest prawie pełny.
Co za palant. Chcesz czekać, aż napełnisz pojemnik?
Ale jesteś akuratny. Ja bym rzucił nim od razu.
Co ty tam miauczysz?
Błagam was! I tak głowa mi już pęka!
Ogarnijcie się, imbecyle, i przestańcie na siebie syczeć!
Bądźcie cicho, samoluby!
On ma rację. Pół tonu ciszej, bo inaczej przyjdzie Paeng.
Już przyszedł.
Pół tonu ciszej.
Jeśli obudzicie Migrenę, znowu zacznie mnie męczyć.
Ładnie proszę.
Dobrze, proszę pana. Przepraszamy.
To moja dobra kumpela.
Ale okazuje się, że zawsze się jej podobałem.
Chciałem...
Chciałem ją przedstawić Joon-ho.
O, jesteś. Usiądź.
Dobrze więc. To moja bratowa.
A to mój brat.
Cześć. Wiele o tobie słyszałam.
Jestem bratową Joon-dol Lee.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
Co?
Ile już wypiliście?
To pierwsza butelka.
- Przyjmuje regularnie leki? - Tak, trzy razy dziennie.
Ziołowe. Nawet ja nie mam do takich dostępu.
Swoją drogą chciałbym mieć siostrę.
Siostry nie masz, ale masz ją.
Czy wy próbujecie zrujnować mi przyszłość?
Szwagrze, telefon ci dzwoni.
Ej.
- Już? - Żartuję sobie.
Nie bądź taki poważny. Aż mi się głupio zrobiło.
Co? Nie masz wstydu.
Bynajmniej. Jestem szczera.
Będę leciał. Moja dziewczyna jest gotowa.
Upojnej nocy.
Dobra, idź już. Trzymaj się.
Na razie, bratowo. Zajmij się moim biednym bratem.
Zajmę się. Bez obaw.
Pa.
- Proszę. - Dziękuję.
Rety.
Ile płacimy?
Poproszę 180 tysięcy.
- Słucham? - Proszę 180 tysięcy.
Nie piliśmy dużo.
Tylko sporo zjedliśmy.
Nie jadłam w ciągu dnia żadnego porządnego posiłku, więc zgłodniałam.
Zapłacę. Dopiero co miałam wypłatę.
Nie ma mowy. I tak pewnie jadł tylko Joon-dol.
- Nie trzeba. - Dobra, dzięki.
- Proszę. - Dziękuję.
O tej porze kawiarnie już pewnie pozamykane.
Je-hee.
Gdzieś było czynne?
Tam jest całodobowy lokal.
Wszystko potrafisz załatwić.
A do tego jesteś bardzo miły.
Przestań. Zaczynam się bać.
Tylko tobie prawię takie komplementy. A mam niezłe powodzenie.
Też mam powodzenie.
To dlaczego jesteś singlem?
Dopiero od niedawna. Wcześniej miałem dziewczynę.
Dziecinny jesteś.
Ty jeszcze bardziej.
Autobus jedzie. Idź.
Spacer do metra trochę ci zajmie.
Poczekam, aż wsiądziesz.
- Nie jestem dzieckiem. - Dla mnie jesteś.
Jesteś tylko rok starszy.
No zmykaj.
Pójdę, jak zobaczę cię w autobusie.
Idę.
Joon-ho.
Czy chciałbyś...
posłuchać ze mną muzyki?
Nie wiedziałem, że oszuści są zdolni tak głęboko kochać.
Nie czuję bólu.
Wielka szkoda. W ogóle mnie nie boli.
Za to jego na pewno boli serce...
Spodziewałem się.
Masz list.
O tej porze?
Nienawidzę gnoja. Dlaczego jest taki idealny?
Absolwent Narodowego Uniwersytetu Seulskiego i były agent CIA?
Specjalizuje się w kryptoanalizie. Był amerykańskim szpiegiem.
Czemu ktoś taki jest z panią Han?
Mówiłem, jest bogata.
Nie znasz go? Był na twojej uczelni.
A ty znasz każdego z Akademii Wojskowej?
Nie bądź chamski.
Twój stary jest chamski.
Dość. Porucznik Paeng nadal gdzieś tu jest.
A, jak wiemy, ma słuch idealny.
Przykro mi, wróciłem.
Doktorze Ko, pozwól.
O tej porze? Coś się stało?
To nie dotyczy ciebie.
Pośpiesz się, doktorze Ko.
Wiesz, że rzadko dajemy wam pić ze szklanych.
To nic strasznego.
Chociaż może.
W każdym razie...
jutro cię przenosimy.
O 10 jedziesz do Zakładu Karnego Daejeon.
Zabierze cię Sim.
To wbrew regułom, ale wiem, że ty nie będziesz rozrabiał.
Zacznij się szykować i nie mów pozostałym.
Tak to już jest.
Przenosimy was do innych cel, a nawet placówek.
Będzie tam inaczej.
Zatkaj uszy, zasłoń oczy i udawaj głupiego.
Sprawiedliwość?
Tu ona nie obowiązuje.
Więzienia są pełne tych, dla których jej zabrakło.
Dbaj...
o swoją rodzinę.
A gdyby ktoś się tam nad tobą znęcał, wyślij mi tajną...
Albo po prostu napisz do mnie list.
Dopilnuję, by dostali jeszcze parę lat.
Chodź. Twoi współlokatorzy pewnie się o ciebie martwią.
Co ty robisz?
Już.
Powinienem po prostu ją zabić?
Czy na PozdrowieniaDoWiezienia.com można wynająć cyngla?
Szukasz zemsty?
Zapomnij o niej i znajdź sobie nową kobietę.
Byłeś żonaty sześć razy. Nie powinno być trudno.
Jest zdjęcie.
Szlag.
Jest kurewsko przystojny.
Wygląda jak George Clooney.
Naprawdę jest bardzo przystojny.
Nie dorastasz mu do pięt.
Co mam robić? Mścić się?
Nie mogę tak żyć. Uciekać?
Czyli widzimy się w wiadomościach?
Co robić?
Zostaw ich.
Co?
Pozwól pani Han się z nim spotykać.
To będzie twoja zemsta.
Mówisz tak, bo ciebie to nie dotyczy?
Nie, mówię tak, bo znam tego człowieka.
Naprawdę?
Miałem długi dzień.
To śmiercionośna broń.
Nie dotykaj jej.
DYSTRYBUTOR: CJ ALL SHOPPING NIEODPOWIEDNIE DLA DZIECI PONIŻEJ 9. R.Ż.
Kochanie, nad czym tak ostatnio pracujesz?
Mógłbyś mnie wtajemniczyć?
To tajemnica państwowa. Nie mogę nikomu powiedzieć.
Jest coś, co musisz zrobić dla swojego kraju.
To szalenie ważne zadanie.
Podczas wojny w Wietnamie ogromna suma pieniędzy
została przelana z banku na konto zarejestrowane na słupa.
Po wypłaceniu banknoty trzymano w amerykańskim bunkrze w Haman.
By je odzyskać, zaczęto wyburzać budynek.
Niestety operację przerwał wydzielający się tam niewyobrażalny smród.
Musimy wynaleźć superodświeżacz.
Proszę cię o...
sfinansowanie badań.
Zrób to dla kraju...
i narodu.
Dokąd idziesz?
Po pieniądze.
To transmisja dla 50 tysięcy więźniów.
Nazywam się Min-joo Lee, a to audycja Borami.
Ponoć wypadki chodzą po ludziach,
a każdy popełnia błędy.
Mówi się tak, by nie załamywać się po niepowodzeniu.
Jeśli spojrzymy wstecz i spokojnie przypatrzymy się swoim błędom,
wyciągniemy wnioski i staniemy się lepszymi ludźmi.
Wilgotna ziemia twardnieje pod wpływem suszy,
a my z czasem nabieramy na tyle odwagi,
by wykonać ten pierwszy krok.
Zawsze będzie towarzyszyć mu niepewność,
która może prowadzić do strachu.
Pamiętajmy jednak, że jeśli zafiksujemy się na swoich błędach,
możemy utknąć w miejscu...
Jedzenie!
Dziś mamy curry!
No i po co rzucasz spoilery?
Przez pana stracę wszystkie szare komórki.
I tak niewiele ich masz.
Pośpiesz się i roznieś jedzenie.
Jedzenie!
Han-yang, ostatnio dużo jadasz.
To dobrze.
Żeby żyć, trzeba jeść.
Poza tym lubię curry.
Masz być grzeczny, dupku.
Nie nazywaj mnie dupkiem, dupku.
Jak śmiesz! Co powiedziałeś, dupku?
Nie sepleń, dupku.
Nachyl się, dupku.
Mam cię powyżej uszu.
Daj mi spokój, na litość boską!
Od dwóch miesięcy nic nie brałem.
Jestem...
Jestem w rozsypce.
Więc zostaw mnie, proszę!
Przestań robić sceny.
Rzucanie prochów to nie jest coś, czym trzeba się chwalić, ćpunie.
- Masz rację. - No nie?
Wystarczy.
Han-yang przechodzi trudny okres.
Nie naprzykrzajmy mu się.
Dopiero zaczął robić coś
w kierunku zerwania z nałogiem.
Dobra?
Jest coś, co chciałbym wam powiedzieć.
Co znowu, doktorze Ko? Co tym razem wyjawisz?
Dziś mnie przenoszą.
Co?
Niebawem trafię do Zakładu Karnego Daejeon.
To nasz ostatni wspólny posiłek.
Boże.
Kiedy?
Dziś. Wkrótce.
Jeśli nowy początek masz jeszcze przed sobą, co sprawia, że zwlekasz?
Zapomnij o tym, co było,
i zerwij toksyczne znajomości.
Dopiero wtedy zaczniesz na świeżo.
A teraz pora na piosenkę.
„Żegnaj już” zespołu 015B.
MAKSYMALNA POJEMNOŚĆ CELI: 6 OSADZONYCH: 6
Nie czyść ręcznie. Jest bardzo brudny.
To mój ostatni dzień. Nie zostawię wam brudów.
Doktorze Ko...
mam coś dla ciebie.
KARTA MIEJSKA
Zamierzałem kupić So-rze lalkę
przez tę stronę internetową.
Nie wiedziałem, że odchodzisz.
To dlaczego dajesz je mnie?
Dzień Dziecka był już jakiś czas temu.
A i tak nawet nie dawałem jej kieszonkowego.
Możesz powiedzieć żonie, żeby kupiła lalkę czy inny drobiazg dla So-ry.
Ale nie czuj się zobowiązany.
KARTA MIEJSKA
Fajnie było trzymać się z kimś w moim wieku.
Skoro to twój ostatni dzień, to możemy pogadać jak kumple?
- Jasne. Mogliśmy już wcześniej. - To czemu nie zacząłeś?
Wyglądasz groźnie i byłoby mi dziwnie.
Może racja.
Wybacz.
Poradzisz sobie tam. Nie martw się.
A gdyby ktoś krzywo na ciebie patrzył, powiedz, że mnie znasz.
W półświatku jestem legendą.
Nikt cię już nie kojarzy.
Nie masz już wpływów.
Naprawdę?
Mówisz?
To co zrobimy?
Nie martw się mną.
No dobrze.
Zazdroszczę ci.
A to czego?
Masz piękną córkę.
Jest twoim oczkiem w głowie.
Gdybym miał córkę jak ona,
byłbym szczęśliwy, nawet jeśli miałbym tu zostać na zawsze
albo kopać rowy w nocy.
Masz rodzinę.
Żonę i córkę.
Ja nie mam nikogo.
Gdy wyjdę, nikt nie będzie na mnie czekał.
Nikt nigdy...
mnie tu nie odwiedza.
Gdy będzie ci ciężko, przypomnij sobie mnie.
„Pamiętam tego biedaka. Jestem w dużo lepszej sytuacji.
Mam lepsze życie. Jestem szczęśliwszy”.
Tak sobie wtedy pomyśl.
Dobrze.
Zrozumiałem. Nie wierć mi dziury w brzuchu.
Tak? W porządku. Nie wiercę.
Widzisz? Czasami się słucham.
Do widzenia.
- Bywaj. - Nie będę cię odprowadzał.
Dobrze.
Nie rzucajmy banałów, bo się roztkliwimy.
Dobra?
Na razie, doktorze Ko.
Je-hyeok.
Zostawiłem ci coś w szafce.
Zobacz sobie później. To prezent.
Chodźmy wreszcie. Zostajesz tu na noc czy co?
Idę.
AUTONOMIA I ODPOWIEDZIALNOŚĆ
Myślałem, że będzie pan Sim?
Obojętnie, kto to zrobi.
Będzie ci wygodniej iść do autobusu.
Co?
Na mocy Ustawy o zakładach karnych i aresztach
podczas transportu więzień musi być skuty kajdankami.
Jak wolisz. Zakładaj z powrotem.
Poruczniku Paeng.
Dziękuję panu.
Dziękuję panu za wszystko.
Nie ma sprawy. Nie masz za co dziękować.
Bywałem dla ciebie ostry.
Do widzenia.
Będę trzymał za ciebie kciuki.
Skrzydło 2, ćwiczenia.
Więźniu 1365, Han-yang Yoo. W porządku?
- Zabrać cię do lekarza? - Nie.
Mogę dziś nie ćwiczyć i poleżeć?
Czuję się słabo.
Ktoś musi z nim zostać.
Ja zostanę.
Mogę z nim zostać.
Na pewno? Niewiele macie okazji, żeby wyjść.
Nie szkodzi, i tak ćwiczę.
No dobra.
Dziennik treningowy Je-hyeok Kima
15 kwietnia 2017 rzutów: 40, trafionych: 2
19 kwietnia 2017 rzutów: 50, trafionych 2
3 maja 2017 rzutów: 60, trafionych 15
Powieś ją w widocznym miejscu odpowiedniego dnia.
Odpowiedniego dnia, który nadchodzi.
Gotowy?
Boże!
Dobra. Wychodzimy, panowie.
Więźniu numer 9175, doktorze Ko. Co robisz? Chodź.
Ile razy rzucał?
Wydaje mi się, że ze 40.
A trening siłowy?
Ile minut?
Nawet tego pan nie pamięta?
Ile minut?
Rzucił prawą ręką.
23 kwietnia 2017 Zaczął rzucać prawą, a nie lewą ręką
i w końcu trafił w cel. Idzie ku lepszemu.
Nie jest pan stalkerem Je-hyeoka, prawda?
Nie.
Co za ulga.
Ile piłek rzucił po południu?
Jakie to były rodzaje rzutów?
Ile ważyły hantle?
Ile zrobił powtórzeń? Liczył pan, prawda?
Cóż, parę razy je podniósł.
Nie liczył pan?
Wraca do formy. Jeśli utrzyma tempo, będzie dobrze.
Powinienem był zostać i pomagać ci aż do twojego uwolnienia.
Przepraszam.
Ale wiem, że już niewiele ci brakuje.
Szczerze wierzę w to,
że w wielkim stylu powrócisz do zawodowej gry w baseball.
Je-hyeok.
Następnym razem spotkajmy się na stadionie.
Będę dopingował cię najgłośniej ze wszystkich.
Jesteś najlepszym miotaczem w kraju.
Niezwyciężony niczym feniks.
Będę wydzierał się ile sił w płucach.
Życzę ci pomyślności i szczęścia.
Będę się za ciebie modlił.
Dziękuję za wszystko.
Widziałeś moje skarpetki?
Nie noszę skarpetek.
To moje skarpetki?
Tak? Nie wiem. Leżały, więc je włożyłem.
- Dlaczego włożyłeś je bez pytania? - Nie wiedziałem, że są twoje.
Ale zrzędzisz.
Nie możemy wymieniać się skarpetkami?
Dam ci ponosić swoje.
Nie chcę.
No to nie.
Twoja strata. Wal się, jak nie chcesz nosić po mnie skarpet.
Jesteś bezczelny.
Wiem. Ciągle mi to mówicie.
A ty jesteś strasznie sztywny.
Na pewno stale to słyszysz.
I do tego masz ciasny umysł.
Nikt nigdy mi tego nie mówił.
Nie wątpię.
Osoby niżej w hierarchii bałyby się narazić.
Musiało być im ciężko.
Przełożony o tak ciasnym umyśle to najgorsze, co może kogoś spotkać.
Ponoć urodziłeś się w jednej z najbogatszych rodzin w Gangnam.
Więc takie odzywki zostaw dla mamusi i tatusia,
może tylko pogrożą ci palcem.
Jesteś w czepku urodzony.
Mogłeś żyć na ich utrzymaniu i nie sprawiać problemów.
Musisz grać innym na nerwach?
Co? Książątko?
Kim jesteś, by mnie osądzać, mimo że mnie nie znasz?
Zamknij się.
Pierwszy zacząłeś mnie obgadywać,
niczego o mnie nie wiedząc.
Skrzydło 2, praca na zewnątrz.
- Napięcie jest namacalne. Co jest? - Nic.
Chodź. Nie uczyłeś się jeszcze o sukulentach.
Nauczę cię, jak przesadzać sukulenty. No chodź.
Han-yang. Nie widziałeś jeszcze mojego sukulenta, nie?
Tak jak ty woli pozycję horyzontalną.
Pokażę ci, co? Chodźmy.
No dalej.
Han-yang ma charakterek.
Myślałem, że nie potrafi się unieść.
Bardziej wkurzony już nie będzie.
To dobry chłopak.
To co tu robi?
Rozejrzyj się. Tu nie ma dobrych osób.
Boże.
Obaj zabiliśmy człowieka.
Tak samo kapitan Yoo.
Chociaż nie, słyszałem, że on nie jest winny.
Porucznik Paeng mówił, że chcą ponownie otworzyć sprawę.
Naprawdę?
- To wspaniale. - Tak.
Mają porządne dowody.
Do tego znaleźli świadka, dzięki czemu są szanse,
że sąd zgodzi się na ponowny proces. Pracuje nad tym brat kapitana Yoo.
Ale, jak to zwykle bywa, wygranie go
nie będzie łatwe.
Obawiam się,
że porażka by go dobiła.
Uda się.
Jest świadek. Nie ma możliwości, by coś nie wyszło.
Życie tak nie działa.
Nawet gdy wszystko się układa,
może zdarzyć się coś niespodziewanego.
Tak.
Czekam.
Przyjdzie, prawda?
Oczywiście, że przyjdzie.
Napisz, jak tylko się zjawi. Denerwuję się.
Dobrze.
Jest.
Zdaję sobie sprawę, że to dla pana trudna decyzja.
Kara będzie surowa.
Czekają pana też inne nieprzyjemności.
Ale tylko pan może pomóc wyciągnąć mojego brata z bagna,
w którym się znalazł.
Czuję się źle, prosząc o to,
ale niech pan zeznaje w sprawie.
Jasne.
Muszę to dla niego zrobić.
Dlatego wysłałem panu grafik.
Będę zeznawać w sądzie.
Decyzję podjąłem, zanim się skontaktowałem.
Moja mama jest chora, więc rodzice wyjechali
w zeszłym roku z miasta na rekonwalescencję.
Jest tam marny zasięg i nie mogłem się do pana dodzwonić.
Trochę trwało, zanim przekonałem rodziców.
Choć z początku byli niechętni,
oboje w końcu zrozumieli.
Pozałatwiałem wszystkie swoje sprawy,
więc teraz
mogę skupić się na przygotowaniach do procesu.
Przepraszam, że zwlekałem.
Jestem gotów poddać się karze
za krzywoprzysięstwo.
Wreszcie będę mógł spotkać się z kapitanem.
Chyba w końcu...
będę mógł spokojnie zasnąć.
I?
Jeszcze go nie widziałem.
Co za ćwok.
Kapitanie, zaraz 23.
Nie ma z nim kontaktu. To dezercja.
Poinformujmy batalion.
Inaczej mamy przerąbane.
Wiesz, że wszystkich nas pociągną do odpowiedzialności.
Zgłośmy dezercję.
- Zgodnie z regulaminem. - Czekaj.
Kapral Ju nigdy by tego nie zrobił. Napisał mi w SMS-ie...
że martwi się zdrowiem matki.
Coś musiało mu wypaść.
Jeśli w dowództwie batalionu się dowiedzą, już po nas.
Poczekajmy jeszcze.
Kapitan Jung-woo Yoo przy telefonie.
Dobrze.
Właśnie minął wartownię.
Wracajcie do siebie.
Zajmę się resztą.
On zasługuje na 15 dni karceru.
Nie mamy jak sprawdzić, czy jego matka faktycznie choruje.
Jesteś moim przełożonym? Będziesz mi mówił, co mam robić?
Przepraszam. Pokornie przyjmę każdą karę...
także karceru.
- Nic jej nie jest? - Nie.
Karetka przyjechała szybko. Odzyskała świadomość.
Jest z nią kontakt?
Nie wiem. Wyszedłem, gdy tylko zobaczyłem,
jak budzi się na OIOM-ie. Przepraszam.
Jest teraz na oddziale ogólnym?
Nie wiem.
Przepraszam.
Nic jej nie będzie.
Przyszła moja siostra.
Jest z mamą.
Będzie dobrze.
Zadzwoń i się upewnij.
Zadzwoń do siostry i zapytaj. Potem pomów z matką.
Nie trzeba.
Trzeba.
Nawet ja się martwię.
Odblokowałem telefon. Pamiętasz numer, prawda?
Nie śpiesz się. Jak skończysz, pójdź do siebie i rozpakuj się.
Telefon zostaw na stole.
Cholera.
Czemu ssiesz palec, jakbyś był dzieckiem?
Dziękuję.
Chciałeś zadzwonić.
- Tak. - Pójdziesz z innymi więźniami.
Kim!
Twoja matka przyjechała.
- Dobrze. - Han-yang.
Hyeon-yeong Park.
Już trochę minęło, co?
Gwang-su No, In-hoe, Jeong-pyo, Chul-doo Kang,
Jin-ung, Ma-gil, Jin-gu i Hyeon-su Lee.
Hyeon-su też?
Ilu was idzie? Prawie wszyscy.
Przerwijcie pracę i przygotujcie się do widzenia.
- Tak jest. - Tak jest.
O rety.
Szybko, ludzie. Nie mamy całego dnia.
Poruczniku Paeng! Ważna wiadomość!
- Jaka? - Chodzi o widzenia.
Co z nimi? Właśnie ich tam prowadzę.
Nie o to mi chodzi.
Min-chul ma gościa.
Właśnie się wpisał.
Naprawdę masz gościa.
- Kogo? - Nie wiem.
Od razu do ciebie przybiegłem.
- Chodź szybko! - Dobrze.
U mnie po staremu.
U ciebie dobrze? Cieszę się.
U dzieci też?
Musisz więcej ćwiczyć.
Pójdę już.
Cześć, co...
Co cię tu sprowadza?
Co słychać, tato? Bardzo za tobą tęskniłem.
Dlaczego tu przyjechałeś? Nie musiałeś.
To złe miejsce.
Mówiłem, że wrócę.
Obiecałem, że wrócę się z tobą zobaczyć.
Czym się obecnie zajmujesz?
Co z twoją ręką?
Chyba nie zadajesz się z łobuzami?
A skąd.
Pracuję jako spawacz, tato.
Uczę się fachu od trzech miesięcy.
A ręka? To dlatego, że jeszcze nie mam wprawy.
Ale jest fajnie.
Dopiero zaczynam, a płacą mi sporo. Ekstra.
U mnie wszystko dobrze, tato. Nie martw się.
To dobrze.
Miło mi to słyszeć.
A przy okazji, na co wydasz zarobione pieniądze?
Spotykasz się z kimś?
To na co?
Na nasze wspólne mieszkanie.
W którym razem zamieszkamy.
To cel, do którego dążę.
A ty, tato, o nic się nie martw.
Gdy stąd wyjdziesz, odbiorę cię, wezmę dla ciebie kurtkę.
A wcześniej włączę w domu grzejniki, żeby było ciepło, kiedy do niego wejdziesz.
Boże...
Tato.
Nigdy, przenigdy...
o tobie nie zapomniałem.
Zamieszkasz ze mną, prawda?
MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI KI-DOONG SONG
Przyznano dostęp.
Jest dzisiaj jakieś nabożeństwo?
Idź. Odprowadzę go.
Słyszałem, że syn cię odwiedził.
- Płaczesz? - Nie płaczę.
A co to za kartony? Pomóc panu z nimi?
Ten skurczybyk Jaś Valjean je przyniósł.
Sto udek z kurczaka i mleko w kartonie.
Prosił, żebym rozdał każdemu w skrzydle i powiedział, że to od ciebie.
Jakbym był waszym pomagierem.
Rety.
Jaś Valjean przyjechał dopiero dziś, bo musiał kupić wam jedzenie.
Zrobiłby to wcześniej, ale nie miał dość pieniędzy.
Stąd to opóźnienie.
- Znowu płaczesz? - Nie.
Pójdę pierwszy.
Czekaj! Te gnojki...
Nie pomożesz mi?
Jasny gwint.
Już ćwiczysz? Dobrze się czujesz?
Spokojnie, nie będę się przemęczał.
- Do celu jest teraz 28 metrów? - Tak.
A co to za kwiaty?
Min-chul je przyniósł.
Uważa, że z nimi będzie przytulniej.
To wszystko też.
Ostatnio zrobił się sentymentalny.
Byle co go rozczula.
Pociąga nosem, nawet jak ogląda film. Co się stało?
Je-hyeok. Dzisiaj tylko dziesięć rzutów. Dobrze?
Tak jest.
- Licz. - Tak jest.
LIPIEC 2017 ROKU
Dzień dobry.
Boże, jaki ukrop.
Masz ranną zmianę?
Tak. Pewnie padasz na twarz?
Gdzież tam. Dla pieniędzy wszystko.
Słyszałeś plotki?
Jakie plotki?
Mówią, że Je-hyeok Kim rzuca jak diabeł.
Z zawrotną prędkością.
Ma niesamowity rzut.
Garus mówi, że w życiu czegoś takiego nie widział.
Ale u profesjonalisty to nie aż tak dziwne. Wiesz, co mówią.
„W baseballu talent jest wszystkim”.
No pewnie. Je-hyeok był najlepszym miotaczem Korei.
Nie dziwota.
A jego prawa ręka jest sprawna, bo jej nie używał.
Dlatego tak szybko się poprawił.
Ktoś tu się zna na baseballu.
Nic dziwnego. Prawdziwi kibice wiedzą takie rzeczy.
Mogę następnym razem poobserwować jego trening?
Zobaczę diabelski rzut.
- Nie. - Dlaczego?
Nie następnym. Chodź ze mną teraz.
Jest coraz szybszy.
Fakt. Chyba przekroczył już 130 km/h.
Ale gołym okiem trudno stwierdzić.
Przestań się ślinić.
Je-hyeok, stop. Zrób sobie przerwę.
Idź do domu.
Czemu nic nie mówisz?
Przestań. Ile razy rzuciłeś?
Nie jakoś strasznie dużo. Może z 50?
Jest jak maszyna.
Trenuje bardzo ciężko.
Możesz to zjeść.
Jedz, Je-hyeok.
Jeszcze się nie rozkręcił. Już w gimnazjum taki był.
Słucham?
Już w gimnazjum ciężko trenował.
Widziałem o nim dokument.
Przydałby się prędkościomierz.
Od pewnego momentu trudno przekroczyć pułap.
Potem liczy się kontrola.
Da się coś zrobić?
Można poprosić naczelnika o radar.
Lubi Je-hyeoka.
Nieba by mu przychylił.
A potem kazał mu złożyć siedem bilionów autografów. Jesteśmy na to gotowi?
Mamy inny pomysł?
Może w sklepie sprzedają radary?
Zapytam.
Skąd wie pan o sklepie?
Byłem zdesperowany, więc kupiłem tam to.
Masz na stanie radar?
Jakby pistolet. Trzymasz i mierzysz prędkość.
Radar?
Nie mam.
Ale mam prawdziwy pistolet.
Na pewno jest sposób. Zastanówmy się.
Ja wychodzę zadzwonić.
Niech pan powie naczelnikowi.
A może PozdrowieniaDoWiezienia.com?
Załatwią bodaj wszystko.
Ale trudno będzie przemycić przy strażniku.
Ja jestem strażnikiem. I nie zamawiamy z PozdrowieniaDoWiezienia.com.
To niech pan kupi i przyniesie.
Mógłbym.
Ale byłoby dziwnie, gdybyśmy sobie wnieśli radar.
Ludzie i tak narzekają, że Je-hyeok ma specjalne traktowanie.
Byłoby tylko gorzej.
Mamy jeszcze jakieś opcje?
Co to jest?
Nie widać? Radar.
Jeśli osiągnie 120 km/h, przebije się przez to.
Jeśli 130 km/h – przez to.
Rozumiem.
A to... Przez to się nie przebije.
To sklejka. Musiałby osiągnąć jakieś 140 km/h.
Nie da rady.
Świetny pomysł. Jak na niego wpadłeś?
Oglądałem filmiki w Internecie.
Tak? Takie ze studentami politechniki?
Nagrywają takie rzeczy?
Nie.
Galileo.
Zrobili tam eksperyment.
Na co czekasz? Miotaj, miotaczu. Sam jestem ciekaw.
Uda ci się przebić?
Nieźle, Je-hyeok.
Jeśli uda ci się i z tym...
Jest!
Tak!
Je-hyeok, co jest grane?
Z tym ci się nie uda.
Prawda? Jest po co próbować?
Jak myślisz, kolego?
Nie no, na to nie ma szans.
Nie przebije piłką drewna.
- Udało mu się! - Jakim cudem?
- Przez drewno! - Drewno!
- Jak to zrobiłeś? - Je-hyeok!
- Udało ci się!
- Byłeś świetny! - Tak!
Tak! Dokonałeś tego!
To niewiarygodne!
Od twojego chodzenia kręci mi się w głowie.
Odpuść mu. Wczoraj rzucił 140 km/h.
- Serio? - Naprawdę?
- Nie bujasz? - Nie.
Zrobił 140, sprawdzili na radarze czy czymś takim.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Chciałeś zadzwonić, zgadza się?
- Tak. - Chodź ze mną.
Halo?
Kto mówi?
PROŚBA O ROZMOWĘ TELEFONICZNĄ JE-HYEOK KIM
JI-HO KIM
Co za dureń.
W końcu to zrozumiałeś?
- Chcesz z nią pogadać? - Nie, nie trzeba.
Musiałem wtedy stracić rozum.
Nie, dopiero ci wrócił.
I po co ci ten baseball?
Nie masz dziewczyny, by świętować z nią wygrane.
Zrobię mały obchód.
Streszczaj się i odłóż telefon do szuflady.
I nie udawaj, że wszystko ci jedno.
Bo tak nie jest.
A teraz baseball.
Zespół Nexen Heroes zdobył mistrzostwo
sezonu 2015 Korean Series.
To był fantastyczny rok dla gwiazdora Nexen,
closera Je-hyeok Kima,
który wyautował pałkarza rywali.
Poprowadził swoją drużynę do zwycięstwa dzięki znakomitym rzutom
i został wybrany graczem meczu.
Zwycięstwo w lidze i tegoroczne statystyki indywidualne
wskazują na...
Serio cię nie będzie? Jung-in stawia.
Zadzwoń potem. Czekam na telefon od Je-hyeoka.
Nexen dziś wygrali. Na pewno świętują.
Na jego miejscu bym to uczcił.
Nie czekaj i chodź z nami.
YEONG-JA
JE-HYEOK
Gratulacje! Byłeś superekstra. Najlepszy na boisku.
- Oglądałaś mecz? - Jasne, że tak.
Ale tylko w telewizji, bo za bardzo bym się emocjonowała.
Mogłaś przyjechać.
To nie na moje nerwy.
Ale bardzo się cieszę.
Mogę wpaść?
- A gdzie jesteś? - Pod twoim domem.
Czuć od ciebie alkohol.
Chłopaki wylali na mnie szampana.
Przeszkadza ci? Wziąć prysznic?
Nie. Nic nie szkodzi. Dziś wybaczam wszystko.
Mam coś dla ciebie.
To naprawdę dla mnie?
Czy to nie ostatnia piłka meczu?
Bardzo ci dziękuję!
Nic dziwnego, że wybrali cię na gracza meczu.
Jeszcze raz? Może podkręcić?
Przestańcie. Zachowujecie się jak dzieci.
Ji-ho, nie spotykasz się z nikim?
Na pewno się spotyka.
Kto w dzisiejszych czasach jest singlem?
Co...
Mamo.
Od kiedy?
Dzisiaj?
Masz mnie za głupią?
Nie potrafisz kłamać.
Więc?
Będę leciała.
Ji-ho, dokąd uciekasz?
Mam spotkanie koła.
Podwiozę cię.
- Podwiezie ją. - Gdzie...
- „Je-hee”. - „Mamo”.
Uroczy są.
Co tu robisz?
Miałem spotkanie z porucznikiem Lee.
Przepraszam.
Już jestem gotowy.
Jestem gotowy.
Chodźmy.
ZAKŁAD KARNY SEOBU
Słuchaj. Podałbyś mi numer telefonu?
Albo może adres.
Jaki? Czyj?
PozdrowieniaDoWiezienia.com.
Chciałem coś załatwić.
Zobaczmy. Gdzie ja to sobie zapisałem?
Mam.
Co chcesz zamówić? Zrobię to za ciebie.
Ale dasz mi 30 procent tego, co dostaniesz.
- Nie trzeba. - To może 20?
Poradzę sobie.
Mam po prostu napisać prośbę?
Kto tam?
- Kto tam? - Poczta kwiatowa.
Zaskoczona?
Co to było?
Jak to co? Kwiaty.
Zebrałem się na odwagę.
Dlaczego patrzysz na mnie takim wzrokiem?
Głupio mi.
Chcesz powiedzieć, że ci się podobam?
Tak jakby.
Zrobię to...
za chwilę.
Ji-ho.
Podobasz mi się.
Chcesz ze mną być?
Nie, panie trenerze. Je-hyeok je wysłał.
Proszę się nie krępować i korzystać.
Szkoła jest szczególnie bliska sercu Je-hyeoka.
Znowu podarował szkole sprzęt do baseballa?
Na pewno jest mu ciężko.
Niesamowite, że będąc w więzieniu, pamiętał.
Byliśmy pewni, że w tym roku sobie odpuści.
Nie spodziewaliśmy się, że znów nas tak zaskoczy.
Tak...
Min-chul, wychodzi na to, że od teraz będzie nas w celi pięciu?
Chyba tak.
Sądziłem, że od razu kogoś dokooptują.
Oby nie przyszedł nikt nowy.
Przychodzi dzisiaj.
Zaraz będzie.
Od dziś macie nowego współlokatora.
Tak.
Czy to...
Kto to taki?
Nie wiem. Strażnik Song go przyprowadzi.
Chociaż słyszałem jedną rzecz.
Jest łysy.
Ponoć jest łysy.
Tyle wiem.
Idzie.
Patrzcie na tego drania.
Ależ to będzie wejście.
Rany.
Gdzie jest Je-hyeok Kim?
Napisy: Mikołaj Gołębiewski